Actualiteit, Christenen, Geschiedenis, Joden, Mensdom, Moslims of Islamieten, Religiositeit + Wijze van Geloofsuitdrukking

Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting

TV uitzending op zender Eclips

Donderdag 25 april was er op Eclips Tv een uitzending van Braambos waarin een Armeens Christelijke haar verhaal verteld over de moeilijke verhouding tussen haar geloofsgemeenschap en de Joden, terwijl zij met de Islamieten dan weer een heel goede verhouding ondervindt.

Volk van de eerste christelijke natie ter wereld
Armeniës Kathedraal van Etsjmiadzin de oudste kathedraal ter wereld

De Armeniërs hebben veel recht op er prat op te gaan te behoren tot de eerste christelijke natie ter wereld. Het huidige Armenië ligt in de zuidelijke Kaukasus, ingeklemd tussen Turkije en Iran en de voormalige Sovjet-republieken Georgië en Azerbeidzjan. Daar woont nog steeds het grootste deel van het Armeense volk in zijn eigen, sinds 1991 onafhankelijke land, voorheen eveneens een republiek binnen de Sovjet-Unie.

Verspreiding

Het Armeense volk kent echter ook een aanzienlijke diaspora met centra onder andere in Syrië (Aleppo), Libanon (Beirut), Cyprus en Palestina/Israël (Jeruzalem). Naar schatting zijn er wereldwijd zo’n 7 tot 12 miljoen Armeniërs, van wie er c. 7 miljoen Armeens als moedertaal hebben. Frankrijk mag zo op een 500.000 Armeniërs rekenen.

Het is niet verwonderlijk dat Armeniërs al heel vroeg, als oudste christelijke natie ter wereld, een eigen wijk wisten op te bouwen in Jeruzalem, vandaag bekend als de Armeense Wijk Yerusaghemi haykakan t’aghamas binnen de oude, ommuurde stad. Als een van de vier traditionele wijken van de Oude Stad van Jeruzalem verschilt ze erg in sfeer van de moslim- en christelijke wijken omdat zij niet wordt gedomineerd door drukke markten en tientallen toeristenwinkeltjes met alle drukte die daarbij hoort. De vele restaurants worden ook druk bezocht door Israëli’s die zich in Jeruzalems niet-Joodse stadsdelen wagen.

Armeense genocide (Medz Yeghern = Grote Misdaad) volkerenmoord gepleegd op tussen de 1 en 1,5 miljoen Armeniërs in 1915 – Armeniërs worden opgehangen door Turkse bewakers

Tot de 7e eeuw was de Grieks Orthodoxe patriarch tevens hoofd van de Armeense kerk. Sindsdien heeft de Armeense kerk zijn eigen patriarch. De Armeense gemeenschap groeide gestaag en Armeniërs die elders werden vervolgd, vonden vaak een nieuw huis in Jeruzalem. Voor de Armeniërs was de Armeense genocide in wat nu Turkije is reden genoeg om hun toevlucht in Jeruzalem te gaan zoeken.  Hierbij groeide de gemeenschap van 1.500 tot 5.000 personen aan terwijl anderen elders onderdak vonden in Palestina, zoals in Sheik Brak (Atlit), ten zuiden van Haifa.

Onenigheid
Church of the Nativity (Bethlehem, 2008).jpg
Geboorteplaats van Jezus: Geboortekerk en de Pelgrimsroute, Bethlehem

Het meisje haar grootmoeder vertelde in de Braambosaflevering over nog mooie dagen van hun gemeenschap die de laatste jaren echter een enorme uitdunning heeft ondergaan. Ook haar moeder liet verstaan hoe de spijtige onenigheid van de verscheidene christelijke groepen elkaar het leven zuur maakten. Zij wezen er ook op hoe in de Geboortekerk op de Westelijke Jordaanoever de Orthodoxe christenen tegenover de Rooms Katholieken hun stem verheffen aan weerskanten van de schrijnen.

Maar ook moest het gezegd worden dat de houding van de Joden tegenover die Christelijke groepen de verstandhouding geen goed deed.
Als gevolg van de Arabisch/Palestijns-Israëlische oorlogen van 1948 en 1967 leed de Armeense wijk aanzienlijke schade en ook relatief veel Armeniërs verlieten Jeruzalem en trokken naar de Armeense Republiek in de Sovjet-Unie, de V.S., Europa en andere delen van de wereld. Een gevolg van de oorlog van 1967 was dat een flink deel van de woonhuizen door oorlogsschade of als gevolg van de vlucht van hun bewoners leeg was komen te staan. Een buitenkans voor Joodse kolonisten die hun kans schoon zagen deze huizen aan de aangrenzende, zich gestaag uitbreidende Joodse Wijk toe te voegen.
Tot de dag van vandaag is het niet gelukt de illegale bewoners uit deze huizen te zetten.Door bepaalde acties en innames van gronden en uitsluitingen van islamitische groepen werden die, misschien ongewild, verwanten van de Armeense gemeenschap, die zich door de verstoting zag uit dunnen tot slechts een 550 tal mensen tegenover 5000 in de jaren 1980. In 2015 woonden er nog 2260 Armeniërs in Jeruzalem, de meesten van hen in en rond het Armeense patriarchaat van Jeruzalem bij de Sint-Jacobuskathedraal, rondom het Sint-Jacobsklooster, dat het grootste deel van de Armeense wijk beslaat.

Een bevriende imam, in de Islamitische wijk kan nu praktisch niemand vinden in zijn eigen kleine moskee, waar hij meestal met zijn vrouw de enige biddenden zijn op vrijdagavond en andere ogenblikken van de week.

Ook al behoren de verschillende groepen tot de Abrahamitische godsdiensten en hebben zij eigenlijk de zelfde heilige of apart geplaatste plaatsen, kunnen zij het moeilijk met elkaar vinden. Maar dat meisje toonde aan hoe het eigenlijk wel zou moeten zijn en hoe het kan zijn. Gezellig met haar moslim vrienden liep ze door de straten van Jeruzalem.

Verraders

De laatste jaren zijn daarbij nog twee nieuwe groepen gekomen welke meerdere Joden niet graag zien of verraders van het geloof noemen. Nochtans is er een hevige prediking bezig van evangelische christenen die wel aan aanhang groeit. Die groeiende evangelische gemeenschap veracht dan weer die andere nieuwe christenen welke Jezus niet als hun god willen aannemen, maar hem beschouwen als een profeet, zoals de islamieten Jezus ook als profeet aannemen. Velen van die Joden die Jeshua dan wel als Messias aanvaarden wensen toch nog Jood te blijven, maar voelen dan weer druk langs twee kanten, namelijk aan een kant de gelovige Joden die nog uit kijken naar de Messias en aan de andere kant de trinitarische christenen. De trinitarische Messiaanse Joden en/of Christenen worden evenals de Jeshuaisten door de Joden als verraders aan het geloof beschouwd, maar worden wel gewaardeerd door de evangelische gemeenschappen.

Jodenhaat inWest-Europa

In België, Frankrijk en Duitsland ondervinden Joden van allerlei slag dat zij meer en meer in gevaar komen van Jodenhaat. Zij kijken de laatste maanden op naar een aangroeiende haat door immigranten maar ook door een toename van rechtse kampen en aangroei van Neo-Nazis.

Al heel wat Joodse families hebben sinds de Charlie-Hebdo affaire Frankrijk en België verlaten. In België koekten al veel Joden samen in eigen wijken, maar sinds ISIS haar terroristische daden in onze contreien, groepeerden ze zich nog meer in afzondering. Meerdere geloofsgenoten vonden het niet opportuun om de buitenwereld veel van hen te laten zien. Niet alleen begonnen velen zich meer terug te trekken in de anonimiteit, velen vonden zich geroepen om in te gaan op de uitnodiging van Benjamin Netanyahu om naar Israël te komen.

Capitulatie voor terreur

Met zijn oproep aan Joden om na de aanslagen in onze contreien op Joodse instellingen  naar Israël te komen, speelde premier Benjamin Netanyahu in op angst die over de Joodse gemeenschap is gekomen. Vele kennissen en Joodse families zijn op zijn oproep ingegaan en hebben België, Nederland en/of Frankrijk al verlaten. De angst om zoalse hun vroegere familieleden te laat ‘het schip te verlaten’ heeft hun er toe aangezet niet te lang te wachten.

Wij kunnen begrijpen dat bepaalde Joden angstig zijn. Ook beseffen wij dat bepaalde gelovigen die Joodse wortels hebben maar Christus aanvaard hebben zich ergens tussen de kade en het schip voelen te bevinden en uit het minder goede en het slechte, voor het scheef aankijken in Israël kiezen.

De gebeurtenissen van de laatste jaren hebben de emigratiediscussie extra geprikkeld alhoewel er toch ook Joden zijn die vinden dat je gek moet zijn om naar Israël te emigreren. sommigen die het ginder geprobeerd hebben zijn ook terug gekomen met de bevinding dat Israël een hard land is waar weinigen echt ‘heerlijk’ kunnen overleven. Alhoewel het ook opvalt dat nu er op vele plaatsen best geen religieuze symbolen gedragen worden of het zelfs niet meer mag, denken er ook sommigen aan om terug te gaan. Zo ligt remigratie terug in het vizier.
Anderen denken dat het beter is hier zich voorlopig gedeisd te houden en best is om aan de buitenwereld niet te laten weten wat men eigenlijk is of gelooft.

Stilzwijgendheid en afzondering is echter volgens mij geen oplossing. In West Europa horen wij te durven opkomen voor onze mening en voor ons geloof.

++

Aansluitend

  1. Kritiek op Israël niet gelijkstellen met antisemitisme
  2. Geïnstitutionaliseerde discriminatie
  3. Geen groeiende moslimhaat in Europa, maar groeiende jodenhaat
  4. Islamitische terreur doet hulp aan Palestijnen verminderen

+++

Gerelateerd

  1. Europa’s medelevende haat tegen Israël
  2. U heeft niets te vrezen?
  3. Islam en Jodenhaat gaan hand in hand
  4. Nieuw antisemitisme klopt dagelijks aan de deuren van Franse joden
  5. De Joden en het nazisme van de 21e eeuw
  6. Kerken van Mill, Grave en Gassel beklad met hakenkruizen en satansster
  7. Al-Haddad in Utrecht: zijn meest controversiële uitspraken
Advertenties

4 gedachten over “Jeruzalem en Joodse en Christenen hun angst voor uitsluiting”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.